Düğünde her gün kayınvalidem kocama fısıldadı:
“Herkes meşgulken, akrabalarının kapsamını kontrol et, içinde ne kadar para var bak!”
Kocam başını salladı ve gitti, geri yerleşirse zar zor söyleyebildi:
“Anne… orada… ����”
Düğün kutlamaları ve kutlama havasındaydı. Misafirler tebrik ediyor, müzik çalıyor, masalarda hediye zarfları birikiyordu. Onlardan biri – aileden gelen – ayrı duruyor, düzenli şekilde etiketlenmiş ve hemen fark ediliyordu.
Kayınvalidem tüm akşam sanki her şeyi kontrol ediyormuş gibi davrandı: heyecanları takip ediyor, miktarlar hakkında konuşuyor ve oğluyla bakmıyordu.
Tebrikler başlar kocama eğilip döner dedi:
“Herkes zamanıken, ortaya çıkan zarfı kontrol et, içinde ne kadar para var bak!”
Ben sadece bir kısmını dinledim ve önemsemedim – ta ki kocasının kapsadığı zarfı yan bir şekilde götürülene kadar.
Yaklaşık yirmi dakika geçti. Sonra geri döndü. Yüzü gergindi, bakışları şaşkındı. Oturdu ve şöyle dedi:
“Anne… orada… ����”
Düğün kutlamaları ve kutlama havasındaydı. Misafirler tebrik ediyor, müzik çalıyor, masalarda hediye zarfları birikiyordu. Onlardan biri aileden gelen ayrı duran, net şekilde etiketlenmiş ve kolayca tanınabiliyordu.
Kayınvalidem gidişatından beri her şeyi kontrol ediyormuş gibi gösteriyordu: hediyeleri izliyor, para miktarlarını konuşuyor ve oğluyla bakıyordu.
