Sabahın erken saatlerinde, elimde kahvemle kapıdan dışarı çıktım. Gece yağan yağmurdan sonra bahçe nemliydi ve hava taze toprak kokuyordu. Çöp kutularına doğru yürürken asfaltın üzerinde garip, pembemsi kahverengi bir leke fark ettim. İlk başta birinin oraya yemek döktüğünü sandım; sanki koca bir tencere haşlanmış spagetti yola boşaltılmış gibi duruyordu. Duraksamadan yanından geçip gidecektim ki, o ıslak ve yapışkan yığının kıpırdadığını görünce olduğum yerde donakaldım.
Gördüğüm şeyin ne olduğunu anlamaya çalışırken vücudumu bir titreme sardı. O tuhaf “yığın” yavaşça ama bütünsel bir şekilde hareket ediyordu. Sanki tek bir vücutmuş gibi nefes alıyor, içindeki ince hatlar birbirine dolanarak sürekli yer değiştiriyordu. Midemin bulandığını hissettim ve bir adım geri çekildim. Telefonumu çıkarıp bu ürkütücü manzarayı kaydetmeye başlarken, zihnimde tek bir soru vardı: Kendi bahçemin ortasında gördüğüm bu canlı kütlesi ne olabilirdi? Devamı snraki syfada..
Çöp kutusunun yanındaki asfaltın üzerinde pembekahverengi garip bir yığın fark ettim ve hareket etmeye başlayana kadar onun sadece çöp olduğunu sandım
Hemen telefona sarılıp internette arama yapmaya başladım. “Spagettiye benzeyen ama hareket eden canlı” diye yazdığımda karşıma çıkan sonuçlar beni daha da sarstı. Gördüğüm şey ne bir çöp ne de dökülmüş bir yemekti; bu, birbirine dolanmış yüzlerce toprak solucanından oluşan devasa bir düğümdü. Şiddetli yağmur sonrası oksijensiz kalan solucanlar, hayatta kalabilmek için bir araya gelmiş ve penceremin tam önünde bu hareketli canlı yumağını oluşturmuşlardı.Asfaltın üzerindeki o manzaraya tekrar baktığımda içimi tarif edilemez bir soğukluk kapladı. Doğanın bu kadar yakınımda, bu kadar tuhaf ve rahatsız edici bir formda tezahür etmesi beni gerçekten sarsmıştı. O an anladım ki, bazen en sıradan sabahlar bile insanın içini ürperten ve zihninden uzun süre çıkmayan sahneler barındırabiliyordu. Solucanların oluşturduğu o canlı düğüm, hayatta kalma içgüdüsünün en tuhaf ve estetikten uzak halini gözlerimin önüne sermişti.
O sabahtan sonra artık bahçeye çıktığımda adımlarıma çok daha dikkatli bakmaya başladım. Çünkü bazen günlük rutinlerinizin ortasında, en beklemediğiniz anda, size dünyanın göründüğünden çok daha farklı ve bazen de ürkütücü olduğunu hatırlatan bir sürprizle karşılaşabiliyorsunuz. Artık o spagetti benzeri görüntünün ardındaki gerçeği biliyorum ve bu bilgi, sıradan bir çöp dökme yolculuğunu benim için unutulmaz bir dehşet anısına dönüştürdü.
Reklamlar
09 Şubat 2026
Reklamlar
